17 de febrero de 2012
Blade Runner
Me preguntaba qué habría ocurrido...

Me recuerdas tanto a mí que en ocasiones me asustas. Como un eco de un eco de un eco que resuena de improviso.

Tan desbordante de vida. Tan perdida. Tan resuelta e impotente.

'Gracias, sobre todo, por escucharme'.

No. Gracias a ti. Y ojalá el tiempo no pasase tan condenadamente rápido. Y pudiera haberme fundido contigo en un abrazo hasta que nos sorprendiese la mañana.

Tan frágil.

Pero, en ocasiones, es necesario estrellarse. A veces es imprescindible perderlo todo para ver el camino. Para encontrar el valor. Para hacer lo correcto.

simplify, de marina and the diamonds
 
por The Seeker
0 comentarios
28 de enero de 2012
Inexistencias
Quiero abrazarte.

SON ti. Quen es? Alza os teu brazos.
Quero ver as túas mans.


Sangue. Cinza. Deuses.
Morte.


Onde estás? Berras no móbil.


Cansazo. Ausencia.
Inexistencias.


Quero voltar onda ti.
Un café. Un café dobre.
Unha face con medo. A miña?


O espello no espello. Un labirinto.
Un pano negro. Unhas ás murchas.


Voltas e máis voltas.


Un tren que non estoupa.
Portas abertas.


Falas coas mans.
Durmes noutro hombreiro.
O teu recendo en min.


Excusas. Bágoas.


Durmes entre sabas brancas. Non.
Non marches veña.


Un autobús. Outra cidade.
Un fío tendido entre burbullas.

Antes me preguntaba qué habría ocurrido esa noche de agosto si te hubiera besado. Hoy, siete años después, ya no te reconozco.

Etiquetas:

 
por The Seeker
0 comentarios
4 de diciembre de 2011
Desmadejando
But never wanted anything so much...

'Tenemos que quedar, para hablar de lo nuestro'.

Mire donde mire, todo me recuerda a ti. Te veo en las calles. En los museos. En los libros. En la prensa. En las conversaciones cotidianas. Todo me lleva a ti, irremisiblemente. Y me asalta el miedo de que alguien logre arrebatarme tu esencia. De llegar tarde. Demasiado. De verte un día, plasmada por escrito. Con la claridad que me falta en ocasiones. Con otro nombre.

Tiro del hilo y te vas deshaciendo ante mis ojos. Desmadejando. Me asusta no saber recomponerte. Y sin embargo, no puedo dejar de buscarte en cada hebra.

Tengo un sueño recurrente que me acecha cuando el insomnio me da tregua. Voy tras de ti y tropiezo justo antes de alcanzarte. Caigo al suelo. Rendido. Exhausto. Y vuelvo a levantarme, tratando de aferrarme a ti de nuevo.

Todo me recuerda a ti. Quiero abrazarte.
 
por The Seeker
0 comentarios
24 de noviembre de 2011
Corolario n.º 25
Non perdas a lección, cando perdas.

Etiquetas: , ,

 
por The Seeker
0 comentarios
19 de noviembre de 2011
¿Estás conmigo?
Uno solo conserva lo que no amarra.

Poco a poco, todos habéis ido abandonando la ciudad. Hay otras cosas, claro, más allá de los amigos, que hacen la vida llevadera aquí. Ahora. Que me salvan de la indiferencia. El sonido del piano. El tacto de sus teclas. Mis alumnas. Las horas de estudio en la biblioteca. En el sofá. El colchón king size que me dio a estrenar mi casero. Las recetas de El Comidista. Los deuvedés de The Wire.

La sensación de que, poco a poco, a la tercera, las piezas de la tesis van encajando. Clac. Clac. Que el puzle cobra sentido. La perspectiva de leer, algún día, y reconciliar casi doce años de formación reglada en cuatro países distintos.

Pero, sobre todo, estás tú, que me llevaste de nuevo a ella hace diez meses.


Gravity, de Sara Bareilles
 
por The Seeker
1 comentarios
7 de octubre de 2011
Corolario n.º 24
You are alive. That means you have infinite potential. You can do anything, make anything, dream anything. If you change the world, the world will change.

Etiquetas: , ,

 
por The Seeker
0 comentarios
17 de septiembre de 2011
Infinitas palabras
Tenemos la capacidad de crear infinitos universos.

Guitarra y vos, de Jorge Drexler
 
por The Seeker
0 comentarios